Phantasmagoria

R.E. - RE's Paradise (1992)

2012-02-04T16:30:00.001+01:00

Label:Clubhouse Records – CHR 126
Format:Vinyl, 12", EP, 33 ⅓ RPM
Country:US
Released:1992
Genre:Electronic
Style:House, Deep House

Screenshot: The New York Ripper

2012-02-04T16:30:00.000+01:00

On the run

Shot: Fulci's spijkerharde slasher Lo squartatore di New York.

Na Zombi 2 (1979) en het gothic drietal City of the Living Dead (1980), The Beyond (1981) en House by the Cemetary (1981), allen uitstekend ontvangen bij genre-liefhebbers, vond Fulci het tijd voor een terugkeer naar de giallo, een subgenre dat hij al eerder verrijkte met onder andere het uitstekende Don't torture a Duckling (1972).

The New York Ripper, hoogst controversieel en door Fulci zelf een ‘extreme film’ genoemd, neemt afstand van de fantastische setting en bovennatuurlijke sfeer van de voorgaande films.

Bloedserieus en stevig gegrond in de realiteit: de alledaagse werkelijkheid van het leven in New York. Maar dan wel Fulci’s volstrekt nihilistische variant...

Tune: Music Maker.

DV/8 - Give It All To You (92 Remix) (1992)

2012-02-03T16:09:00.001+01:00

Label:Strictly Rhythm
Catalog#:SR12110
Format:Vinyl, 12"
Country:US
Released:14 Oct 1992
Genre:Electronic
Style:Deep House, Garage House

Alkemy - To the End (1992)

2012-01-28T11:42:00.002+01:00

zowel To the End als The Trap zijn van EP One

Alkemy – EP One
Label: MBG International Records – MBG 1792
Format: Vinyl, 12", EP, 33 ⅓ RPM
Country: Italy
Released: 1992
Genre: Electronic
Style: Deep House

ALIEN VS. PREDATOR

2012-01-28T10:12:00.000+01:00

RTL 7 - 28-01-2012 20:00
Twee beter dan één? In dit geval niet: AvP haalt het niet bij Alien (1, 2 of 3) of Predator (alleen 1). Jammer ook dat Lance Henriksen zo'n beperkte rol heeft.

Alkemy - The Trap (Club Remix) (1992)

2012-01-27T21:16:00.000+01:00

Screamers

2012-01-21T16:45:00.000+01:00

ZA 21-01-2012 20.00 RTL7

Nee, niet echt een scifi klassieker maar toch een van mijn persoonlijke favorieten, losjes gebaseerd op "Second Variety" van Philip K. Dick (zie o.a. ook Bladerunner en Total Recall). Geweldige sfeer en Weller in vorm.

"Well, you're coming up in the world - you've learned how to kill each other."

M.D.M.A. - Celebral Ascendance (1992)

2012-01-21T09:57:00.000+01:00

Blasphemy - Happy World (1992)

2012-01-20T21:10:00.000+01:00

FIPO 2012!

LIFE FORMATION - EPSYLON 9 (1997)

2011-12-28T22:56:00.001+01:00

nog meer oldskool :)

Cloud Nine - Gonna Be Alright (1992)

2011-12-23T22:00:00.002+01:00

First Release Info: Artist: Cloud Nine Release Name: Vol 2 - Back To Detroit EP Label: Not On Label Catalogue Number: CLOUD 2 Year: 1992 BPM: 150 Notes: The name "Cloud Nine" is a variation on his more commonly used alias "Cloud 9". This version on Gonna Be Alright (the original version) was only ever realeased once as a "not on label" release.

Aquasky - Cosmic Glue

2011-12-17T13:21:00.002+01:00

nog eentje van Aquasky, uit de categorie d&b soundscapes

Schokkend Nieuws 93

2011-12-03T10:15:00.000+01:00

Een grote Cyberman siert de cover van Schokkend Nieuws #93. Vanaf 6 december in de winkel: de nieuwe editie van hét tweemaandelijks filmmagazine op het gebied van horror, sciencefiction, fantasy en cult. Deze keer o.a.: New Kids Nitro, de remake van Straw Dogs, postapocalyptische films en een dikke special over de excentrieke Doctor Who uit de immens populaire Britse sciencefictionserie.

Schokkend Nieuws is al bijna twintig jaar ‘griezelig goed’ op de hoogte van alles op het gebied van horror-, sciencefiction-, fantasy- en cultfilms. Het glossy magazine wordt volgeschreven door gerenommeerde filmjournalisten en verschijnt tweemaandelijks. Ook het nieuwste nummer biedt weer een rijke verzameling artikelen, interviews, recensies en columns waar de filmliefde vanaf spat.

•New Kids Nitro. Dat de Brabo’s met hun glimmende trainingspakken het ditmaal aan de stok krijgen met het nabij gelegen Schijndel wisten we al. Wat SN vooral van regisseur Steffen Haars wilde weten was: hoe zit het met die zombies? Uit Friesland? Schokkend Nieuws publiceert een lang interview en heeft exclusieve foto’s
•In Nederland wordt ‘ie niets eens in de bioscoop uitgebracht, in België wel. Vandaar dat onze Vlaamse medewerker Hans Dewijngaert zich boog over de remake van Straw Dogs. Net zo bloedlink als het origineel van Sam Peckinpah of een ongevaarlijk keffertje?
•En dan onze special: acht purperen pagina’s vol intergalactisch plezier. Tonio van Vugt en Natasja van Loon berichten over de elf gezichten van Doctor Who, de Tardis, de Cybermen, de Sontaran, de Nederlandse Doctor Who-fanclub en – uiteraard - de gootsteenontstoppers van de Daleks! Exterminate!
•Ook heel Brits, zijn de heidense rituelen in Wake Wood en cultklassieker The Wicker Man. Schokkend Nieuws sprak naar aanleiding van de dvd-release van die eerste met producent Magnus Paulsson én met de originele ‘Wicker Man’, de inmiddels 82-jarige regisseur Robin Hardy.
•Getekend voor het leven! Binnenkort kun je in de bios genieten van David Finchers remake van The Girl with the Dragon Tattoo. Nu al in onze rubriek Breedbeeld: ons film tattoo inferno.
•Verder: Nieuws en agenda; actuele en kritische dvdrecensies; de columns van Martin Koolhoven en Yfke van Berckelaer; Tomaat van striptekenaar Charles Guthrie; Creekspeak; Kino Cadavre én onze jaarlijstjes. Wat waren de beste films van 2011?
•En zal 2012, zoals de Maya’s en Roland Emmerich het voorspelden, een rampjaar worden? SN was in Sitges voor het jaarlijkse fantastische filmfestival en zag dat het nieuwe jaar vooral veel mooie films zal brengen. Het team van Video Basta! zag aanleiding in het nieuwe jaar om eens flink uit te pakken met de betere en de slechtere postapocalyptische film. VHS na de Bom... Daar genieten we van. Dus laat maar vallen dan.

Monsters in the Movies

2011-11-19T11:18:00.000+01:00

Amazon blurb:

Be afraid, be very afraid...a century of cinema nightmare with John Landis.

From B-movie bogeymen and outer space-oddities to big-budget terrors, Monsters in the Movies by horror film maestro John Landis celebrates the greatest monsters ever to creep, fly, slither, stalk or rampage across the Silver Screen. Feast your eyes on a petrifying parade of voracious vampires, flesh-eating zombies and slavering werewolves as Landis explores the historical origins of archetypal monsters.

Filled with the author's own fascinating and entertaining insights into the world of movie-making along with contributions from some of the world's leading directors, actors and special-effects wizards, the book is stunningly illustrated with over 1,000 movie stills and posters from the unrivalled archives of the Kobal Collection to keep you entertained right until the curtain comes down.

Filmmaker John Landis has written and/or directed some of the most popular movies of all time including National Lampoon's Animal House (1978), The Blues Brothers (1980) and Coming to America (1988) among many others. He wrote and directed the classic An American Werewolf In London (1981) and the groundbreaking Michael Jackson's Thriller (1983).

Erg leuk bladerboek!

Mason vs. Princess Superstar - Perfect Exeeder (2006)

2011-10-27T18:14:00.001+02:00

Princess Superstar (born Concetta Kirschner, February 25, 1971 in Spanish Harlem, New York is an American emcee and DJ. Her musical style, as she describes it, is flip-flop — a mixture of 'hip hop, electroclash and electronica'. For 2005's My Machine a futuristic hip-hopera concept double album, she collaborated with various producers such as Arthur Baker, Jacques Lu Cont, Junior Sanchez, Armand Van Helden, Todd Terry, and DJ Mighty Mi. My Machine contains the track, "Perfect" which was used remixed using Mason's Exceeder. This went to #3 on the UK charts in 2007.

Bodyrox feat Luciana -What Planet U On (2008)

2011-10-23T17:31:00.002+02:00

What Planet You On? is a 2008 single by Bodyrox the name for English DJs Jon Pearn and Nick Bridges. The single features vocals and also a video performance from singer Luciana Caporaso. The single was released in the UK on 7 January 2008.

It was also featured on the soundtrack of EA Sports football (soccer) game, FIFA 08, and on the North American T.V. commercial for the 2008 Ford Focus. On 5 January 2008, This song was also featured on a promo for Cycle 9 of America's Next Top Model in the UK. In 2009 it was used on BBC Three's "Born on Three" trailer.

It is also featured in the 2009 British horror film Tormented.

Cygnus X - Superstring (1993/ Rank 1 Remix 2000)

2011-10-21T17:58:00.002+02:00

Sensation is an indoor dance-event which originated in the Netherlands and organized by ID&T. The original event, which ran exclusively in the Amsterdam ArenA for a period of five years until 2005, is now located throughout Poland, Spain, Austria, Chile, Germany, Belgium, Hungary, Czech Republic, Latvia, Russia, Denmark, Lithuania, Portugal, Serbia, Brazil, Norway, Ukraine (starting 2011) and United Kingdom (starting 2011).

In 2000 and 2001, it was made up of one edition, just called Sensation, but it has now been split up into two editions: Sensation Black and Sensation White. This was done to differentiate the music and feeling more than would have been possible if it were one event. Sensation Black focuses more on 'darker' music, like Hardstyle and Hardcore, whereas Sensation White focuses more on Trance. Every year, Sensation also releases two doublediscs (Black and White) and two singles they call the Anthem. For the 2000 event this was Cygnus X - Superstring (Rank 1 Remix).

Ram Jam - Black Betty (1977)

2011-10-20T22:52:00.000+02:00

"Black Betty" (Roud 11668) is a 20th century African-American work song often credited to Huddie "Lead Belly" Ledbetter as the author, though the earliest recordings are not by him. Some sources claim it is one of Lead Belly's many adaptations of earlier folk material; in this case an 18th century marching cadence about a flintlock musket. There are numerous recorded versions, including a cappela, folk, and rock arrangements. The best known modern recordings are rock versions by Ram Jam and Spiderbait, both of which were hits. The origin and meaning of the lyrics are subject to debate. Historically the "Black Betty" of the title may refer to the nickname given to a number of objects: a musket, a bottle of whisky, a whip, or a penitentiary transfer wagon.

The earliest meaning of "Black Betty" in the United States (from at least 1827) was a liquor bottle. In January 1736, Benjamin Franklin published The Drinker's Dictionary in the Pennsylvania Gazette offering 228 round-about phrases for being drunk. One of those phrases is "He's kiss'd black Betty."

David Hackett Fischer, in his book Albion's Seed: Four British Folkways in America (Oxford University Press, 1989), states that "Black Betty" was a common term for a bottle of whisky in the borderlands of northern England/southern Scotland, and later in the backcountry areas of the eastern United States.

The Zombies - Time of The Season (1968)

2011-10-13T17:47:00.001+02:00

"Time of The Season" is frequently used in pop culture to represent the late 1960s. In that sense, it is featured in the films 1969, Awakenings, A Walk on the Moon and Riding the Bullet, all of which depict the year of 1969. "Time of the Season" is played in the background of The Simpsons episode "D'oh-in In the Wind", in which Homer decides to follow the footsteps of his mother and become a hippie...

Easybeats -Women (1966)

2011-10-11T23:17:00.007+02:00

EASYBEATS SPECTACULAR — COCA-COLA TV SPECIAL 1966
AUS. TV show. Jul-66. Hosted by Billy Thorpe, this "Easybeats TV Spectacular" was a farewell to the Easybeats who were leaving Australia for London where they would be recording at Abbey Road Studios! Excellent footage, tons of screaming teenagers, go-go girls, mod dancing and interviews with the lads and their manager! This show is still regarded as one of the prime artifacts of Sixties Australian pop TV!

The Who - I Can't Explain (1965)

2011-09-15T22:06:00.001+02:00

THE OUTSIDERS - Filthy Rich (1967)

2011-09-09T23:06:00.000+02:00

The Outsiders were a Dutch band from Amsterdam. Their period of greatest popularity in the Netherlands was from 1965–67, but they released records until 1969. In recent years their legacy has extended beyond the Netherlands, and the group is today recognized as a distinctive progenitors of the garage rock genre.

George Baker Selection - Little Green Bag (1969)

2011-09-02T21:39:00.000+02:00

The Mo - Fred Astaire (1981)

2011-09-01T22:18:00.000+02:00

En nog meer uit NL.
Dit keer jaren 80, en dus plastic, toch niet onaardig.

BRAINBOX - Down Man (1970)

2011-08-26T23:49:00.000+02:00

A man, A room...

Kaz Lux, Jan Akkerman, Pierre van der linden, André Reijnen

Focus - Hocus Pocus Live '73

2011-08-22T20:40:00.000+02:00

nog meer Hollands Glorie

Shocking Blue - Send me a postcard (1968)

2011-08-21T20:48:00.000+02:00

en wat voor muziek komt er anno 2011 uit NL?

Earth and Fire - Maybe Tomorrow Maybe Tonight (1973)

2011-08-21T20:21:00.000+02:00

Earth & Fire - memories (1972)

2011-08-20T23:30:00.000+02:00

Jefferson Airplane - White Rabbit

2011-08-20T22:38:00.001+02:00

One pill makes you larger, and one pill makes you small
And the ones that mother gives you, don't do anything at all

Go ask Alice, when she's ten feet tall

And if you go chasing rabbits, and you know you're going to fall
Tell 'em a hookah-smoking caterpillar has given you the call

And call Alice, when she was just small

When the men on the chessboard get up and tell you where to go
And you've just had some kind of mushroom, and your mind is moving low

Go ask Alice, I think she'll know

When logic and proportion have fallen sloppy dead
And the white knight is talking backwards
And the red queen's off with her head
Remember what the dormouse said
Feed your head, feed your head

The Hives - Hate To Say I Told You So (Live Jools Holland 2001)

2011-08-19T22:45:00.000+02:00

dat is toewijding, tot bloedens toe gitaar spelen..

The Pixies : Gigantic (1988 Live)

2011-08-18T21:46:00.000+02:00

CREAM - SUNSHINE OF YOUR LOVE (1968)

2011-08-12T22:09:00.000+02:00

tam publiek, maar dat kan te maken hebben met geconsumeerde recreatieve pharmaceutica. Let wat dat betreft ook op de drummer...een strakke performance from outer space.

Black Sabbath Paranoid Live in Paris 1970

2011-08-11T20:52:00.003+02:00

The album's lead-off single "Paranoid" was written in the studio at the last minute. As Bill Ward explains: "We didn't have enough songs for the album, and Tony just played the [Paranoid] guitar lick and that was it. It took twenty, twenty-five minutes from top to bottom." The single was released in September 1970 and reached number four on the UK charts, remaining Black Sabbath's only top ten hit...

zo deden ze dat toen

Silverchair - No Association (Live @ MuchMusic)

2011-08-06T22:01:00.002+02:00

The Cult - She sells sanctuary (live tv 1985)

2011-08-05T22:08:00.001+02:00

Schokkend Nieuws

2011-08-04T21:52:00.000+02:00

Een grote apenkop siert de cover van Schokkend Nieuws #91. Vanaf deze week in de winkel: de nieuwe editie van hét tweemaandelijks filmmagazine op het gebied van horror, sciencefiction, fantasy en cult. Deze keer o.a.: Rise of the Planet of the Apes, een exclusief interview met regisseur J.J. Abrams over Super 8 en een dikke special over Italiaanse exploitation-films.

Schokkend Nieuws is al bijna twintig jaar ‘griezelig goed’ op de hoogte van alles op het gebied van horror-, sciencefiction-, fantasy- en cultfilms. Het glossy magazine wordt volgeschreven door gerenommeerde filmjournalisten en verschijnt tweemaandelijks. Ook het nieuwste nummer biedt weer een rijke verzameling artikelen, interviews, recensies en columns waar de filmliefde vanaf spat.

De sciencefictionfilm Super 8 (11 augustus in de bioscoop) is ditmaal het openingsverhaal. ‘In een zomer waarin Transformers Chicago aan puin stampen, Harry Potter alle kassarecords verpulvert en Captain America klaar staat om verpletterend uit te halen,’ schrijft Phil van Tongeren, ‘is het lieve, nostalgische Super 8 is simpelweg... super.’

J.J. Abrams, naast regisseur van Super 8 ook die van de Star Trek-reboot en de bedenker van de tv-serie Lost, kan er, zo blijkt uit het interview in SN, nog steeds niet over uit dat hij met idool Steven Spielberg mocht samenwerken. Dat kwam goed van pas bij Super 8, waarin een groepje jongeren te maken krijgt met buitenaards leven: ‘Steven kent elke alien die ooit in een film te zien is geweest!’

Behalve aan de nieuwste horror- en sciencefictionfilms biedt deze Schokkend Nieuws ook weer volop ruimte aan de klassiekers (en niet-zo-klassiekers) van het genre. Maar liefst tien pagina’s zijn uitgetrokken voor de films die Italië in de jaren tachtig voortbracht vol zombi, canibali i maffiosi.

Schokkend Nieuws sprak met drie veteranen van de Italo-exploitation: Catriona MacColl, de vedette uit Lucio Fulci’s horrorfilms The Beyond en City of the Living Dead, Luigi Cozzi, de regisseur van de Star Wars-ripoff Starcrash en niemand minder dan Ruggero Deodato, de man die in 1980 veel stof deed opwaaien met Cannibal Holocaust. Ruggero heeft nergens spijt van: ‘Tja, dat was behoorlijk pittig.’

Aquasky - Orange Dust

2011-07-15T18:59:00.002+02:00

Plaid - Fer

2011-07-01T20:22:00.002+02:00

North Sea Jazz 2011 line up introduction

2011-06-30T22:13:00.002+02:00

A short clip introducing the artists playing the North Sea Jazz Festival 2011. 8, 9 and 10 July in Ahoy Rotterdam.

Ahmad Jamal • Al Jarreau, Jon Hendricks, Kurt Elling With Metropole Orkest • Alain Clark • BB King • Bootsy Collins • Branford Marsalis Chaka Khan • Chucho Valdés & Omara Portuondo • Eddie Palmieri • Esperanza Spalding • Hancock, Shorter, Miller 'Tribute To Miles' • James Blake • Jonathan Jeremiah • Janelle Monáe • Kytecrash • Madeleine Peyroux • Natalie Cole • Paul Simon • Return To Forever IV • Richard Bona & Raul Midón • Rubén Blades • Rumer • Seal • Selah Sue • Snoop Dogg • Tom Jones and many more

Incognito - Always There

2011-06-25T22:30:00.003+02:00

live at North Sea Jazz

Camo & Krooked - Turn Up (The Music)

2011-06-24T22:54:00.001+02:00

Aquasky - Images

2011-06-23T23:04:00.001+02:00

Aquasky - Opaque

2011-06-18T22:28:00.002+02:00

Photek - Sleepwalking Feat. Linche (FaltyDL Remix)

2011-06-18T19:24:00.002+02:00

The Prodigy - Full Throttle

2011-06-17T22:36:00.000+02:00

Schokkend Nieuws 3.0

2011-05-27T12:21:00.002+02:00

De oude media hebben het zwaar. Papier is uit, de app is in. Dat geldt zeker voor perifere uitgaven zoals filmmagazines. Toch heeft SN (volgens eigen zeggen het enige glossy filmmagazine in Nederland en Vlaanderen) blijkbaar vertrouwen in de toekomst, gezien de presentatie van hun Schokkend Nieuws 3.0. Vooral het plan om voortaan 2-maandelijks in plaats van 4 keer per jaar te verschijnen is (kosten-technisch) opmerkelijk. Het feit dat de SN schrijvers puur uit liefde voor het genre en hun vak het blad vullen helpt wel mee natuurlijk..

Vooropgesteld, het beste genre blad blijft wat mij betreft Rue Morgue, dat vrijwel altijd net de juiste mix tussen mainstream en obscure niche weet te vinden en bovendien heel breed bericht over het verschijnsel 'horror'. De laatste incarnatie van SN komt echter dicht in de buurt. Het blad belooft in elk geval een stukje actueler te worden. Gebrekkige aansluiting bij de actualiteit is een ingebakken minpunt van gedrukte media, zeker voor een uitgave die maar 4 keer per jaar verschijnt. Verwijzen naar een website (wat je ook bij andere tijdschriften ziet) is dan een zwaktebod dat de positie van de papieren versie juist onderuithaalt in plaats van versterkt. Goed dus dat men dit probeert aan te pakken.

Wat mij ook aansprak is de overzichtelijke structuur en duidelijke focus (katernen voor bios, dvd en een thema) van de vernieuwde SN, wat mij betreft voorwaarde voor een consistente kwaliteit. Je weet wat je krijgt, de kans op -onvermijdelijke- zwakkere uitgaven wordt wat kleiner. Natuurlijk is er ook veel bij het oude gebleven. En gelukkig maar. SN laveert (net als RM) liever in de periferie dan mainstream (Monte Hellman, een boek als Dark Stars Rising: Conversations from the Outer Realms) en leest lekker weg. Nog steeds van en voor genre-liefhebbers.

PS in het volgende nummer Deodato, Cozzi, Hess en MacColl! Fans van het ouderwetse Italiaanse exploitatie subgenre weten dan genoeg...

Schokkend Nieuws vernieuwd!

2011-05-26T20:57:00.006+02:00

De nieuwe editie van Schokkend Nieuws, hét Nederlandstalige filmmagazine op het gebied van horror, sciencefiction, fantasy en cult, rolt morgen van de persen. Nummer 90 is de eerste editie in de nieuwe opzet. Schokkend Nieuws verschijnt voortaan tweemaandelijks. Redactie en abonnees houden het totaal vernieuwde blad feestelijk ten doop op zaterdag 4 juni in De Badcuyp te Amsterdam.

Schokkend Nieuws, opgericht in 1992, is al jaren griezelig goed op de hoogte van alles op het gebied van horror, sciencefiction, fantasy en cultfilms. Het glossy magazine wordt volgeschreven door gerenommeerde filmjournalisten en verschijnt vanaf nu dus tweemaandelijks.

‘We hopen de filmliefhebbers voortaan nog beter en sneller te kunnen berichten over het actuele aanbod in de bioscoop,‘ aldus hoofdredacteur Barend de Voogd. ‘De vormgeving is gemoderniseerd, maar ondertussen behouden we onze traditionele sterke punten: kritische recensies, mooi geschreven reportages, bijzondere interviews en die vaste rubrieken waar de filmliefde en nostalgie vanaf druipt.’ Regisseur en genreliefhebber Martin Koolhoven is de nieuwe, vaste columnist.

In het eerste nummer in de nieuwe stijl vindt de lezer drie uitgebreide interviews:
•Schokkend Nieuws sprak met regisseur James Wan over zijn nieuwste film Insidious (2 juni in de bioscoop), Saw en zijn angst voor enge poppen.
•Editor Bob Murawski over zijn liefde voor Gone with the Pope, een van de meest bizarre relikwieën uit de jaren zeventig,
•Monte Hellman, de regisseur van de beste road movie aller tijden, Two-lane Blacktop.

En verder: een uitgebreide voorbeschouwing op de scifi-thiller Source Code met Jake Gyllenhaal (release, 9 juni); actuele en kritische dvd-recensies; de columns van Yfke van Berckelaer en Martin Koolhoven; strips en tekeningen van Charles Guthrie, Erik Kriek en Milan Hulsing; Kino Cadavre; Breedbeeld en ons vaste feestje voor film (8 en 16mm) verzamelaars: Vampyr!

Schokkend Nieuws nieuwe stijl wordt op zaterdag 4 juni gelanceerd in De Badcuyp, Eerste Sweelinckstraat 10 te Amsterdam. Iedereen is welkom en de toegang is gratis. De zaal opent om 20.00 uur. Er zijn sprekers, films, muziek en er wordt een veiling gehouden van gesigneerde videobanden, filmposters en andere memorabilia. Uiteraard zijn er ook exemplaren van de nieuwe Schokkend Nieuws verkrijgbaar. De eveneens vernieuwde website www.schokkendnieuws.nl. gaat tijdens de avond officieel on-line. Schokkend Nieuw leidt tegenwoordig trouwens ook een druk bestaan op Twitter en Facebook.

Global Communication - The Deep (Original Mix)

2011-04-23T16:28:00.001+02:00

Incidental Harmony ~ Global Communication

2011-04-01T23:36:00.001+02:00

A natural history of Chernobyl

2011-03-26T09:36:00.009+01:00

Ik kan het me nog goed herinneren: de dag dat het nieuws van Tsjernobyl bekend werd, over een maand al weer 25 jaar geleden. Ook de daarop volgende heftige discussies over de wenselijkheid van kernenergie staan me nog goed voor de geest, vandaag de dag weer volledig actueel vanwege de situatie in Japan. In dit boek de belevenissen van Mary Mycio die The Zone zo'n 2 decennia na dato bezocht en daar enkele opzienbarende en paradoxale observaties deed.
de blurb van amazon:

The prognosis for Chernobyl and its environs - succinctly dubbed the Zone of Alienation - was grim. Today, 20 years after the worst nuclear power plant accident in history, intrepid journalist Mary Mycio dons dosimeter and camouflage protective gear to explore the world's most infamous radioactive wilderness. As she tours the Zone to report on the disaster's long-term effects on its human, faunal, and floral inhabitants, she meets pockets of defiant local residents who have remained behind to survive and make a life in the Zone. And she is shocked to discover that the area surrounding Chernobyl has become Europe's largest wildlife sanctuary, a flourishing - at times unearthly - wilderness teeming with large animals and a variety of birds, many of them members of rare and endangered species. Like the forests, fields, and swamps of their unexpectedly inviting habitat, both the people and the animals are all radioactive. Cesium-137 is packed in their muscles and strontium-90 in their bones. But quite astonishingly, they are also thriving. If fears of the Apocalypse and a lifeless, barren radioactive future have been constant companions of the nuclear age, Chernobyl now shows us a different view of the future. Mycio gives plenty of fuel for the discussion of nuclear power as an alternative to fossil fuel. Not all readers will share her cautious optimism, yet her verdict, that Chernobyl is not simply a disaster but a terrible paradox, is convincing.

Via SovjetReizen kun je zelf een excursie boeken, met o.a. een bezoek aan Pripyat. Bij het betreden en verlaten van de zone wordt u onderworpen aan een uitgebreide stralingsmeting. Tijdens uw bezoek komt u alleen op plaatsen waar de straling binnen de toegestane hoeveelheid is.

Virtueel rondstruinen kan middels de Stalker computerspellen (aanrader: Call of Pripyat).

david gainsford - bird in hand

2011-03-25T22:59:00.002+01:00

Chapel Stile

2011-03-24T22:10:00.001+01:00

The The-Uncertain Smile

2011-03-20T20:32:00.002+01:00

O Superman - Laurie Anderson - as displayed in the MOMA, New York

2011-03-19T23:58:00.002+01:00

david gainsford - good engine

2011-03-19T23:30:00.002+01:00

Plaid - Assault on Precinct Zero

2011-03-18T23:29:00.002+01:00

The Holographic Universe

2011-03-12T19:12:00.006+01:00

De zeer interessante boekenlijst op youtube gezet onder de klanken van Orbitals Are We Here heeft me geinspireerd en ik zal er in de toekomst op terugkomen. Om the beginnen, The Holographic Universe van Michael Talbot. Zelfs voor een volbloed scepticus als ondergetekende een fascinerend boek. Aanrader voor SciFi fans.

de blurb van amazon.com:
Despite its apparent materiality, the universe is actually a kind of 3-D projection and is ultimately no more real than a hologram, a 3-D image projected in space and made with the aid of a laser. Using this model, a world-renowned physicist and a Nobel prize winning neurophysiologist has developed a new description of reality. It encompasses not only reality as we know it, including hitherto unexplained phenomena of physics, but is capable of explaining such occurrences as telepathy, paranormal and out-of-the-body experiences, "lucid" dreaming and even mystical and religious traditions such as cosmic unity and miraculous healings. In part one, the author explains in simple prose the theory behind a holograph and its traditional applications to science. In part two, he shows the panoramic way in which the holographic model makes sense of the entire range of mystical, spiritual and psychic experience. Finally, in part three, he explores the implications for other universes beyond our own.

The Future Sound Of London - The Big Blue

2011-03-11T19:24:00.001+01:00

ofwel Translation 8 van Papua New Guinea Translations

Top 10 Scariest PC Gaming Moments (Part 2)

2011-02-17T22:07:00.003+01:00

met het Vampires Bloodlines Haunted Hotel level op 1. Bekijk ook deel 1...

Vampire: The Masquerade - Bloodlines

2011-02-13T20:57:00.005+01:00

Vampires: The Masquerade opnieuw geinstalleerd. Dit geweldige spel (horror-rpg) bevat volgens mij een van de meest creepy levels ooit gemaakt: het Haunted Hotel. Download via Steam voor weinig en installeer dan de laatste fan-patch...

Orbital - Are We Here

2011-02-11T23:02:00.004+01:00

van het album Snivilisation, complete versie
(daarnaast een interessante boekkeuze)

Screenshot: Jeepers Creepers

2011-02-11T10:36:00.003+01:00

lost in thought (5)

Bone Thugs-n-Harmony - 1st of the Month

2011-02-10T22:24:00.003+01:00

Van de Kruder and Dorfmeister Sessions

The Rolling Stones - 2000 Light Years From Home

2011-02-05T23:12:00.003+01:00

een van de wat meer "spacy" tracks van de Stones...

Rue Morgue - Virtueel

2011-02-05T11:03:00.011+01:00

Het voor genre fans bijna onmisbare tijdschrift Rue Morgue is nu ook via een app beschikbaar. Ik heb eens gekeken naar de versies voor iPhone (op een iPod Touch) en iPad. Met de deur in huis: de dode bomen versie kan nog niet bij het grof vuil. Op de iPod is het allemaal net te klein, opschalen tot een leesbaar formaat leidt tot een halve bladzij op het scherm, ook in landscape. Dat het allemaal wel kan op zo'n klein scherm bewijst o.a. de Kindle software van Amazon (onderste afbeelding, uit William Gibson's Neuromancer). De grote kracht van de iPod versie is dat je je verzameling magazines (en muziek etc) altijd bij je hebt, bijvoorbeeld voor het doden van de tijd in de trein of een andere vervelende plek.

Op de iPad is het qua leesbaarheid natuurlijk een stuk beter maar ook nu is het soms lastig de perfecte lettergrootte te vinden. En zo'n iPad is weliswaar portable maar je sleept hem waarschijnlijk toch niet overal naartoe, daar is het ding toch net iets te zwaar, omvangrijk en kwetsbaar voor. Er is overigens ook geen synchronisatie (een geweldige feature) tussen pod en pad versie, zoals wel beschikbaar is voor Kindle. Voorlopig geef ik de voorkeur nog aan de papieren versie, ondanks de hogere prijs (5,49 tegenover plusminus 9 Euro). Verkrijgbaar bij OMG Entertainment (alhoewel zij gestopt lijken met de import, het recentste nummer is 103, jammer).

The Black Dog - Virtual

2011-02-04T23:36:00.003+01:00

nog eentje van The Black Dog, deze wat ouder (1989)

...world world world, i sit in my room, imagine the future...

Aphex Twin - Bbydhyonchord

2011-02-03T19:46:00.001+01:00

808 State - Pacific State

2011-02-02T20:12:00.003+01:00

The Black Dog - Psil Cosyin

2011-01-27T22:16:00.002+01:00

Van het briljante "Spanners" uit 1995

Dead Space

2011-01-22T10:51:00.005+01:00

Paar technische tips voor dit spel:

Zet Vsync op OFF voor betere muiscursor besturing

Pijltjes toetsen gebruiken

[welke ontwikkelaar maakt een UI waar deze toetsen niet standaard bruikbaar zijn??]

Steam Weekend Deal: Dead Space

2011-01-21T20:00:00.003+01:00

Only the Dead Survive.

A massive deep-space mining ship goes dark after unearthing a strange artifact on a distant planet. Engineer Isaac Clarke embarks on the repair mission, only to uncover a nightmarish blood bath — the ship's crew horribly slaughtered and infected by alien scourge. Now Isaac is cut off, trapped, and engaged in a desperate fight for survival.

66% korting, 75% als je Dead Space 2 pre-ordered.

Cymetry

2011-01-21T19:52:00.001+01:00

The Thing

2011-01-15T23:12:00.004+01:00

Good news: after some concern over the fate of Universal’s prequel to John Carpenter’s The Thing, we’ve now got an October 14, 2011 release date for the film. The Thing (yep, still a confusing title for a prequel to a film called The Thing) was scheduled for April, but had that date scrapped not long ago.

Are friends electric

2011-01-14T23:13:00.002+01:00

Sunshine

2011-01-06T22:15:00.004+01:00

Gister op TV, een van de meest ondergewaardeerde SF films

Screenshot : Razorback

2010-12-30T00:00:00.002+01:00

Void

Screenshot : 28 Days Later

2010-12-30T00:00:00.001+01:00

Sole Survivor

Bloc Party - Signs (Armand Van Helden Remix)

2010-12-28T00:21:00.001+01:00

Cover art: Trick 'r Treat

2009-11-01T09:41:00.003+01:00

Halloween

2009-10-30T09:45:00.005+01:00

MR HORROR'S HALLOWEEN HORROR SHOW
Vier nieuwe horrortoppers - één angstaanjagende nacht!

Vrijdag 30.10, 23.00u: Trianon Theater, Leiden Zaterdag 31.10, 24.00u: Pathé Tuschinski 1, Amsterdam

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan: nadat hij in 2007 afscheid nam als directeur van het Amsterdam Fantastic Film Festival, presenteert ‘Mr. Horror’ Jan Doense dit jaar op Halloween de eerste editie van de HALLOWEEN HORROR SHOW, een nachtelijke horrormarathon voor liefhebbers van ‘old school horror’.

Doense: “De laatste jaren zien we dat de viering van Halloween in Nederland aan een flinke opmars bezig is. Als horrorgoeroe der lage landen vond ik dat ik het aan mijn stand verplicht was hier iets mee te doen. Pathé was meteen razend enthousiast over het plan en bood zelfs het prestigieuze Tuschinski 1 in Amsterdam aan, waar The Weekend of Terror in de jaren ’80 en ’90 furore maakte. En oh ja: de Halloween Horror Show bevat alleen ‘old school’ horrorfilms. Martelporno komt er bij ons niet in!”

Op het programma van de HALLOWEEN HORROR SHOW staan vier ijzingwekkende nieuwe horrorfilms:

TRICK ’R TREAT
Regie: Michael Dougherty - Met: Quinn Lord, Brian Cox, Anna Paquin e.a.

Deze door Bryan Singer (X-MEN, VALKYRIE) geproduceerde film weeft vier verhalen dooreen, die alle plaatsvinden in de nacht van Halloween: een schoolhoofd heeft een bijbaantje als seriemoordenaar, de zoektocht van een maagdelijk meisje naar de ware liefde pakt gruwelijk uit, een gemene grap van een groepje tieners heeft rampzalige gevolgen en een nurkse bejaarde neemt het op tegen een demon. TRICK ’R TREAT is een fijne mix van horror en zwarte humor in de traditie van TALES FROM THE CRYPT en CREEPSHOW.

ORPHAN
Regie: Jaume Collet-Serra - Met: Vera Farmiga, Peter Sarsgaard, Isabelle Fuhrman e.a.

Kate en John zijn kapot van het tragische verlies van hun ongeboren baby.
Het trekt een zware wissel op hun huwelijk en bezorgt de labiele Kate nachtmerries. In een poging hun normale leven te hervinden, besluit het stel een kind te adopteren. Als Kate en John in het plaatselijke weeshuis de 9-jarige Esther ontmoeten, zijn ze meteen verkocht. Maar al snel begint Kate te vermoeden dat er iets mis is met Esther. Ze probeert John ervan te overtuigen dat er achter dat lieve gezichtje iets kwaadaardigs schuilt, maar haar waarschuwingen worden in de wind geslagen. ORPHAN is verontrustende ‘bad seed horror’ van de maker van HOUSE OF WAX.

TRIANGLE
Regie: Christopher Smith - Met: Liam Hemsworth, Melissa George, Rahael Carpani e.a.

Tijdens een zeiltocht in de buurt van de Bermuda Driehoek komt het jacht van Jess en haar vrienden in een storm terecht en neemt de groep zijn toevlucht aan boord van een toevallig passerende oceaanstomer. Op het ogenschijnlijk verlaten schip wordt Jess geplaagd door deja-vus. Maar ze zijn niet alleen... Iets onbenoembaars heeft de jacht op hen geopend en Jess moet er door schade en schande achter komen dat zij de enige is die de nachtmerrie kan stoppen. TRIANGLE is de nieuwe film van de regisseur van CREEP en SEVERANCE, waarin weliswaar het nodige bloed vloeit, maar die het toch vooral moet hebben van zijn slimme en spannende scenario.

THE TRIPPER
Regie: David Arquette - Met: David Arquette, Richmond Arquette, Courteney Cox e.a.

Californië, jaren ’80. Wanneer de zoon van een houthakker ziet hoe zijn vader wordt aangevallen door een milieuactivist en vervolgens de bak in draait, gaat hij compleet door het lint... met een bijl. Vele jaren later is Samantha, een door misbruik getraumatiseerde vrouw, met een stel vrienden onderweg naar het American Free Love Festival. Onderweg worden ze aangevallen door plaatselijke hillbillies, maar uiteindelijk bereiken ze de afgelegen festivallocatie. Daar proberen de plaatselijke autoriteiten een schijn van organisatie op te houden, maar een psychopathische seriemoordenaar met Ronald Reagan-masker heeft daar lak aan en gaat de aanwezige hippies te lijf... met een bijl. THE TRIPPER is het swingende regiedebuut van Arquette (Dewey uit de SCREAM-trilogie), die tevens de hoofdrol voor zijn rekening neemt.

Vrijdag 30 oktober 2009
Leiden, Trianon Theater, Breestraat 31
Aanvang 23.00 uur
Toegang € 25,00
Kaarten voor de Halloween Horror Show in Leiden kunnen vanaf 16 oktober gereserveerd worden via de website van het Leids Film Festival (http://www.leidsfilmfestival.nl ). Vanaf die datum kunnen kaarten ook afgehaald worden aan de kassa van het Trianon Theater.

Zaterdag 31 oktober 2009
Amsterdam, Tuschinski 1, Reguliersbreestraat 26 Aanvang 24.00 uur (middernacht) Toegang € 32,50 Kaarten voor de Halloween Horror Show in Amsterdam zijn vanaf nu verkrijgbaar aan de kassa van Tuschinski en via http://www.pathe.nl

Er worden uitsluitend kaarten verkocht voor het complete programma en dus niet voor ‘losse’ films. Het programma duurt tot plm 07.00 uur (Leiden) resp. 08.00 uur (Amsterdam) de volgende morgen.

Magazine: Rue Morgue, de Halloween Special, o.a. verkrijgbaar bij OMG Entertainment.

TV: vrijdag Sleepy Hollow (Net5: 22:25-00.30), zaterdag Halloween (versie van Rob Zombie.., Veronica 22:30-00:40)

House of Wax (1953)

2009-09-19T09:21:00.003+02:00

De uitzonderlijk getalenteerde beeldhouwer Harry Jarod maakt schitterende wassenbeelden en runt een bescheiden museum. Qua inkomsten loopt het echter allesbehalve florissant…Jarod zelf is vooral geïnteresseerd in het recreëren van historische tafereeltjes; het publiek ziet echter meer in de horror-creepshow van de concurrent.

Officiële erkenning lijkt binnen handbereik als een gerenommeerd kunstcriticus zijn museum met een bezoek vereert maar voor investeerder Wallace is het over en sluiten. Zijn remedie voor de financiële malaise: de brandverzekering…

De huidige horrorhause heeft inmiddels een 21e eeuwse remake opgeleverd, maar ook deze film was een herbewerking en wel van het origineel uit 1933 (Mystery of the Wax Museum). Commercieel gezien was House of Wax een groot succes, wellicht mede vanwege de 3D-effecten, toen het nieuwste technische snufje om mensen de bioscoop in te lokken (en vandaag de dag weer herontdekt).

Natuurlijk niet meer dan een gimmick, die leidde tot vrijwel losstaande scènes, enkel en alleen opgenomen vanwege het 3D effect (de straatartiest die voor het museum zijn kunstjes vertoont, de danseressen). Soms een handrem op de verwikkelingen, maar ondanks dat niet al te storend.

In tegenstelling tot de versie uit 2005, die standaard elementen uit de moderne tienerhorror combineert met het klassieke verhaal, is deze incarnatie relatief trouw aan het origineel: enkele geisoleerde scènes en dialogen zijn zelfs een op een overgenomen.

Vincent Price, de man die later in zoveel genrewerkjes zou schitteren neemt de rol van de ongelukkige beeldhouwer voor zijn rekening. Voor de rampzalige brand nog zachtaardig en bescheiden alhoewel de voortekenen voor wat betreft zijn aan waanzin grenzende obsessie dan al zichtbaar zijn. Na de catastrofe voor zijn doen ingehouden, rustig en subtiel sinister…Jarod is een prototype mad-scientist, een beeld dat versterkt wordt als we hem aan het werk zien in zijn op een laboratorium lijkende werkplaats, waar hij geholpen wordt door de doofstomme assistent Igor (een rol van Charles Bronson, toen nog onder de naam Buchinsky).

Jarod wordt gedreven door een streven naar perfectie en maakt alles daaraan ondergeschikt. Zijn handelswijze lijkt daarbij op die van Frankenstein: de doden vormen het materiaal waarmee hij vorm geeft aan zijn creatieve impulsen. Met Dracula heeft hij gemeen dat zijn grenzeloze obsessie voor een bepaalde vrouw zijn ondergang zal inluiden…

Het is niet overdreven te stellen dat Price met zijn solide vertolking de film draagt, dit keer nog zonder zijn later handelskenmerk: de karakteristieke, cartoony en over-the-top aanstellerij. Vanwege zijn charisma vallen de personages om hem heen regelmatig in het niet en het origineel is dan ook beslist gebalanceerder qua acteerwerk. Bovendien zijn de drijvende krachten die het verhaal voortstuwen dit keer wat minder gedetailleerd uitgewerkt. De vrouwelijk held uit 1933, de kwikzilverachtige, razendsnel pratende (of is het rappende?) reporter die langzaam maar zeker de waarheid ontdekt wordt nu gemist.

House of Wax is niet zo kleurrijk als de latere horrorfilms waarin Price prominent figureert en mist bovendien een consistente gothic atmosfeer. Het optreden van Price maakt dan wel veel goed maar over het geheel genomen is het origineel wellicht toch de betere, meer sfeervolle film.

Cover art : Outpost

2009-09-14T10:13:00.003+02:00

BUT: B-movie, Underground & Trash (3)

2009-09-07T20:24:00.003+02:00

Binnengekomen bericht:

Begeef je van 9 t/m 13 september onder internationaal, monsterlijk gezelschap met broedende graafmachines uit Canada, zombie-vampieren op de snelweg uit Dallas, hangende beelden uit Breda, een hondenpoep-etende travestiet uit Baltimore, moordende kerstbomen, een verpleegster bij dag, dominatrix bij nacht, de reïncarnatie van de duivel in de figuur van een living doll, John Waters en meer.....in Breda.

Highlights uit het programma:
(alle genoemde regisseurs zijn aanwezig tenzij anders vermeld)

woensdag 09/09:
Openingsavond met 'Modern love is automatic' van Zach Clark (VS)
Performance van Bruno and Michel are smiling with Skipperrrrr...(Hamburg)

donderdag 10/09:
'Idiots and Angels' van Bill Plympton (VS), Nederlandse première (regisseur niet aanwezig)
Europese première van 'Murdercollection: vol. 1' van Fred Vogel en Scott Swan (VS)

vrijdag 11/09:
Lezing over het werk van John Waters (VS) door filmdocent Jan Salden
'Hairspray' (originele versie uit 1988), inleiding door John Waters (VS)
Wereldpremière van 'The Tourist', regisseur Iskanov (RUS)
Wereldpremière van 'Three studies' van Bredaase undergroundfilmer en kunstenaar Jaap de Vries
'Crawler' BUT-Film in 't Park
Performance door Aestetic Meat Front (D)

zaterdag 12/09:
Duitse undergroundfilm 'Saila' van Julia Ostertag (D)
Europese première 'Altamont now' van Josh von Brown (VS)
'Hienas' van Norberto Ramos del Val (SP)
Onstage interview John Waters door Phil van Tongeren (Imagine Film festival). Aansluitend signeersessie door Waters.
Uitreiking BUT Award

zondag 13/09:
Ontbijtfilm 'Blood on the highway' van Barak Epstein (VS)
16 mm Double bill 'Club '70'
Wereldpremière 'Hora' van Reinert Kiil (N)

Het BUT Film Festival vindt plaats van 9 t/m 13 september in Electron, Belcrumweg 19 te Breda. Voor meer informatie over het festivalprogramma, kijk op de website.

Cover art: Amsterdamned

2009-09-06T10:05:00.002+02:00

TV: Final Destination 3

2009-09-05T21:00:00.001+02:00

Vanavond op Veronica, 22:10

The Cult Corner presents: The Night of the Giallo

2009-09-03T09:30:00.003+02:00

Binnengekomen bericht van The Cult Corner:

The Cult Corner: The Night of the Giallo

We beginnen op 6 september met de screening van dé giallo der gialli: PROFONDO ROSSO (1975) van Dario Argento (http://www.imdb.com/title/tt0073582/) over een succesvolle concertpianist (David Hemmings uit BLOWUP van Antonioni) die in Turijn getuige is van een brute moord op een spiritistisch medium. Al snel raakt hij verstrikt in een duistere wereld.

De Filmkrant beschrijft de hypergestileerde vormgeving van Argento als kunst: "Het is kunst. Bloedige, sadistische kunst misschien, maar kunst is het zeker. Het is ballet, een dodendans op de maat van de beangstigende muziek van cultband Goblin, die je een enorme adrenalinestoot toedient. Dit zijn momenten waarop geweld in film een genre op zich wordt, een plek waarin moord geen morele consequenties heeft maar louter een instrument van cinematografische creativiteit is geworden. Bij regisseurs als Argento is stijlvol geweld een essentieel onderdeel van het spektakel dat de toeschouwer moet transporteren naar een andere tijd, een andere plaats, een andere wereld." (Mike Lebbing)

Na een korte pauze zullen we deze giallo avond vervolgen met een zeer uitgebreide Giallo Trailer Show met daarin een exclusieve compilatie van beroemde en minder bekende giallo trailers van regisseurs als Lucio Fulci, Massimo Dallamano, Mario Bava, Dario Argento, Francesco Barilli, Pupi Avati, Sergio Martino, Aldo Lado & Luigi Cozzi.

Datum: 6 september 2009
Tijd : 20:30, de bar opent om 20:00
Entree: 4 euro voor de hele avond

Plaats: Cinema OT301, Amsterdam (Overtoom 301 is via de tramlijnen 1 & 17 makkelijk te bereiken. Uitstappen op halte Jan Pieter Heijestraat)

Digitale screenings

B-movie, Underground & Trash 2

2009-08-29T10:09:00.002+02:00

Binnengekomen persbericht:

Op donderdag 27 augustus wordt het programma van het BUT Film Festival 2009, dat van 9 t/m 13 september plaatsvindt, bekend gemaakt. Het is een zeer diverse programma waarin de genres B-movie, Underground en Trash allemaal aanbod komen. Veel gloednieuwe films zoals de wereldpremière van de underground-horrorfilm The Tourist, maar ook klassiekers zoals Hairspray (1988) van John Waters (VS), hoofdgast op het festival dit jaar. Naast films zijn er iedere dag bijzondere performances, kunstenaars en andere BUT-waardige activiteiten.

Om de sfeer compleet te maken zijn er veel internationale gasten zoals,
Andrey Iskanov (Rusland) underground-regisseur van o.a. The Tourist, Reinert Kiil (Noorwegen) regisseur van Hora en de hoofdrolspeelster Isabel Vibe, Julia Ostertag (Duitsland) regisseur van Saila, Fred Vogel & Scott Swan (USA) van Maskhead, Joshua von Brown(VS) regisseur van Altamond now en vele anderen.

De kick-off van BUT is op woensdagavond 09-09-09 met de B-movie Modern love is automatic. De Amerikaanse regisseur Zach Clark komt speciaal naar het BUT Film Festival om zelf zijn film op het festival te presenteren. Hij wordt vergezeld door hoofdrolspeelster Melodie Sisk. Zij speelt in de film Lorraine, bij dag verpleegster en bij nacht dominatrix.

Op de vrijdagmiddag worden in het Electron de korte films getoond van de studenten Audio-Visueel van kunstacademie St. Joost. Gevolgd door een lezing van filmdocent Jan Salden over de hoofdgast van BUT, de Amerikaanse regisseur John Waters.

Nieuw dit jaar, is dat er op de donderdag- en vrijdagavond gratis een BUT-film in de openlucht wordt vertoond in het Valkenbergpark, vlakbij het station Breda en het centrum van Breda.

De vrijdagavond van het festival wordt een bloederige avond met de excentrieke performances van Aestectic Meat Front. Deze Amerikaans-Duitse muzikale act gaat op het BUT-podium in Electron rituelen uitvoeren waar je een stevige maag voor moet hebben.

Een zeer bijzondere zaterdagavond komt er met onder andere een on-stage interview met John Waters. Phil van Tongeren zal Waters het hemd van ‘t lijf vragen over onder andere zijn werk en toekomstplannen. Van Tongeren kennen we als filmfestival directeur van IMAGINE, filmjournalist en oprichter van het tijdschrift ‘Schokkend Nieuws’. Mogelijk is er nadien een signeersessie door John Waters.
Ook wordt op deze avond voor het eerst de BUT-Award uitgereikt voor de beste BUT-speelfilm en het beste BUT-korte film.

Voor de vroege vogels begint de laatste dag van het festival met een echte BUT ontbijtfilm. Net als de rest van festivaldagen is er op zondag ‘monsterlijke’ kunst te bewonderen in de Electron met onder andere foto’s van Ash Sivils (VS) en hangende beelden en films van de Bredaase undergroundkunstenaar Jaap de Vries. Voor kinderen van 8 tot 80 jaar vertelt Rick Vuur op zondagmiddag spannende verhalen in de Griezeltrailer.

Het BUT Film Festival vindt plaats van 9 t/m 13 september in Electron, Belcrumweg 19 te Breda. Voor meer informatie over het festival en het programma, kijk op de website www.butff.nl

The Strain = De Meester

2009-08-29T10:03:00.006+02:00

The Strain is ook verkrijgbaar in het Nederlands, onder de titel De Meester (paperback en digitaal).

The Strain

2009-08-28T10:17:00.007+02:00

Afgelopen maand stond er in Rue Morgue een groot artikel over The Strain, een project van regisseur/producer/schrijver Del Toro (Blade II) en Hogan. Hoewel ik niet echt een fervent lezer ben (verre van) was ik toch benieuwd geworden..

The Strain slaagt er zowaar in de inmiddels bijzonder stoffige vampier-mythologie succesvol te re-animeren, mede dankzij de geloofwaardig geschetste eigentijdse setting en de herijking van het verschijnsel vampier. Van de gentleman die zich soepel door de hogere sociale kringen beweegt terug naar de oervorm, bovenmenselijk, grotesk en simpelweg kwaadaardig.

Het boek komt misschien wat traag op gang maar op de een of andere manier trekt juist dat je als lezer wel onverbiddelijk het verhaal in: ik wilde in elk geval stug doorlezen en dat gebeurt mij niet zo vaak. Wat mij opviel en misschien wat stoorde was de overdaad aan kleine wat losstaande 'set-pieces', waarin een gebeurtenis vanuit meerdere perspectieven wordt gerecycled. Als deze schetsjes ook nog eens spelen met allerhande, misschien te herkenbare genrecliches (van de 'alleen de donkere kelder in' variant) wordt wel heel duidelijk dat The Strain gemaakt is voor verfilming en deze stukken moeiteloos kunnen dienen als trailermateriaal. Verder vond ik het slot wat afgeraffeld, en naar mijn idee in te sterk contrast staan met de prettig langzame aanloop. Ondanks deze minpuntjes een geslaagd eerste deel van een trilogie. Ik zeer benieuwd hoe het verder zal gaan met de sympathieke of anderszins interessante personages...

The Descent

2009-08-23T10:10:00.002+02:00

The Descent begint uitermate sterk. In slechts een paar minuten worden de personages ondanks de beperkte schermtijd met voldoende focus neergezet: een groepje zeer sportieve, stoere vrouwen, vriendinnen voor het leven zo lijkt het, maar met hier en daar voortwoekerende onderhuidse spanningen. Dat komt dus later nog van pas. Een tragisch ongeval (effectief in beeld gebracht vanuit het gezichtspunt van het toekomstige slachtoffer) sluit de vrijwel foutloze intro af. Boem! Dat is nog eens een binnenkomer…

Een jaar later. De vrouwen plannen een trip naar een grot, gelegen in het ruige Amerikaanse Appalachen gebergte. Voor de lol natuurlijk, maar vooral ook om de nog immer doordreunende impact van het ongeluk onder controle te krijgen. In feite een zoektocht naar het toen verloren gegane hechte groepsgevoel; een kans om eventuele openstaande rekeningen te vereffenen en met een schone lei opnieuw te beginnen. “We all lost something then” aldus een van hen…

De lokatie waar de dames zich het grootste gedeelte van de film bevinden is ideaal voor dit intrigerende schaakspel. Van nature aarde-donker, kil en geïsoleerd, de bezoekers terugwerpend op zichzelf, elkaar en hun instinct. Het ligt voor de hand: afdalen in de duistere spelonken van het gebergte als metafoor voor de mentale speurtocht die de personages zichzelf opleggen danwel noodgedwongen moeten maken. In potentie voldoende materiaal voor een ijzingwekkende psychologische horrorfilm.

Nadat de vrouwen ala Deliverance in the middle of nowhere bij de ingang van de grot aankomen is er nog weinig aan de hand. De claustrofobische setting wordt optimaal benut, de sets schitterend en sfeervol belicht (op zich al een behoorlijke uitdaging) en het buried alive concept komt en passant moeiteloos tot leven. Spannend, niet alleen dankzij de bijzonder benauwende omgeving maar ook vanwege de al snel aan de oppervlakte komende, opgekropte en tot dan toe onuitgesproken irritaties: de in dit soort situaties verwachte groepsdynamiek wordt door de actrices prima vormgegeven. So far, so good.

Maar dan: de introductie van het (schijnbaar onvermijdelijke) Monster. Een kruising tussen Gollum en de sukkel uit Creep maakt zijn opwachting, verschijnt niet lang daarna vol in beeld (tja…) en stelt vervolgens zijn hele gedegenereerde familie aan ons voor…Een stupide zet waarmee de hele initiële psychologische setting op de helling gaat en The Descent meedogenloos afzakt richting simpele recht-toe-recht-aan formulefilm, een monster-van-de-week feature.

De veel interessantere onderlinge strijd van de dames terwijl zij hun ware aard stukje bij beetje prijsgeven: niet meer van belang. Kleine en grote ongelukjes die het beste en slechtste uit de personages halen, snoeiharde survival in een potentieel levensgevaarlijke omgeving, een geloofwaardige mentale clash van karakters, verraad en bedrog: nee dus. In plaats daarvan mogen de vrouwen een robbertje modder-worstelen met totaal niet enge monsters, een kat-en-muis exercitie inclusief alle daarbij horende en inmiddels doodvermoeiende clichés. Wil de echte Rambo nu opstaan?

TV: The Hitcher

2009-08-22T19:56:00.003+02:00

Vanavond 22:00, RTL7

Aanrader, mits RTL7 het origineel met Hauer uitzendt (en niet de remake uit 2007)

The Manson Family

2009-08-20T10:47:00.002+02:00

Het is niet minder dan een klein wonder dat The Manson Family in 2004 uiteindelijk dan toch in de bioscopen verscheen: vanaf 1988 worstelt schrijver, acteur en regisseur Jim van Bebber namelijk met dit project, waarvoor het etiket levenswerk beslist op zijn plaats is. Vooral financiële problemen gooiden keer op keer roet in het eten en het genadeloos voortschrijden van de tijd had daarnaast een begrijpelijke, negatiev invloed op de motivatie van de cast en crew.

Van Bebber kwam zodoende steeds meer alleen te staan en was op het laatst bijna als enige nog overtuigd van de levensvatbaarheid van The Manson Family. Lichtpuntjes waren er natuurlijk ook: tijdens fantasy- en horrorfilmfestivals gooide een ruwe versie van de nog steeds onafgemaakte film consequent hoge ogen. Tenslotte zorgden de bemoeienissen van enkele geïnteresseerde producers dan toch voor de bevrijdende budgettaire ruimte…Eind goed al goed dus voor Van Bebber.

“Gebaseerd op een waar verhaal”…een versleten bewering die regelmatig op de titelrol van een film te vinden is. Veelal natuurlijk niet meer dan een gimmick uit de keuken van de producers of financiers. Maar in geval van The Manson Family is het daadwerkelijk een onderstreping van de motivatie en intenties van Van Bebber: een zo realistisch mogelijke reconstructie van de gruwelijke gebeurtenissen uit 1969.

In Augustus van dat jaar sloegen de stoppen bij Manson zelf en zijn hondstrouwe volgelingen volledig door, leidend tot enkele willekeurige slachtpartijen. Wat begon als een op sex en drugs gerichte commune (vrije liefde en meer van die jaren 60 illusies) liep uit op een bedenkelijk God-complex bij Manson -inmiddels vereerd als de Verlosser-, satanisme, dierenoffers en uiteindelijk dus moord. Volgens sommigen is de tragedie die zich toen afspeelde één van de nagels in de doodskist van het hippie-tijdperk…

De semi-reality structuur van The Manson Family is inmiddels misschien niet meer zo vooruitstrevend maar wel perfect passend binnen het gekozen concept van een docu-drama. Een fictieve documentaire (inclusief visuele hints als beeldruis, vegen en krassen…) fungeert daarbij als centrale kapstok vanwaaruit de kijker terugreist in de tijd en we een beeld krijgen van de ontwikkelingen binnen de commune.

In interviews geven de leden van de sekte (die in de dodencel op de straf wachten) hun persoonlijke en dus gekleurde visie op de gebeurtenissen van toen, en hun rol daarin. Veelvuldige flashbacks illustreren de verhalen en plaatsen de kijker rechtstreeks in het centrum van de actie. Een derde verhaallijn betreft enkele hedendaagse “Manson-ites”, gefrustreerde, ontevreden jongeren, drop-outs, experimenterend met sex en drugs, op zoek naar “iets” maar vooral idolaat van Manson. Ik vond deze jaren later gefilmde sequenties niet zo interessant en een beetje uit de toon vallen, maar volgens Van Bebber zelf zijn ze juist cruciaal. Waarom, dat is niet helemaal duidelijk…Om aan te tonen dat labiele, makkelijk beïnvloedbare jongeren zonder toekomst een makkelijke prooi zijn voor een manipulerende sociopaat met een monumentaal ego? Zelfs als die zijn dagen slijt in een maximum security gevangenis en inmiddels niet meer in staat lijkt tot iets dat lijkt op coherente communicatie (zie het interview met Manson zelf op de DVD)…?

Hoe het ook zij deze sequenties staan nogal op zichzelf en voegen niet zoveel toe aan de sowieso nogal karige plot. Tweederde van The Manson Family bestaat in feite uit niet meer dan een lange aanloop richting de finale geweldsexplosie. We zien hoe de commune langzaam maar zeker afglijdt van hooguit naïef en onschuldig, vooral gericht op sex en drugs, naar een dictatoriaal systeem waarin diepgewortelde paranoia en depersonalisatie een hoofdrol spelen.

Uiteindelijk worden alle banden met de werkelijkheid verbroken en is het wachten op de onvermijdelijke catastrofale uitbarsting van geweld. Een keten van gebeurtenissen die vast onderdeel lijkt in de levenscyclus van schimmige sekten (zie bijvoorbeeld ook de duistere projecten van Jim Jones en David Koresh).

Naast het tonen van de triviale dagelijkse beslommeringen binnen Manson’s commune worden enkele sleutelmomenten onder de loep genomen die een antwoord moeten geven op de vraag: Waarom? Ironisch genoeg speelt het slijk der aarde, Geld dus, een zeer belangrijke rol, nogal teleurstellend voor een groep met zulke verheven doelstellingen en idealen…

Voor hen die niet zo geïnteresseerd zijn in de zaak zelf of sekten in het algemeen zal de langdurige, op momenten nogal onsamenhangende aanloop waarschijnlijk tegenvallen. Er gebeurt namelijk niet zo gek veel en de film moet het voornamelijk hebben van de waarheidsgetrouwe sfeerschets en de op zichzelf intrigerende structuur van de vertelling.

Dan het slotakkoord. Het contrast met de voorgaande minuten is levensgroot: vanaf het moment dat we de volgelingen van Manson zien inbreken in een willekeurige woning wint de film aanzienlijk aan momentum en energie. Wat volgt kan alleen worden omschreven als een orgie van geweld. Bloedig, bruut en zonder compromis. Van Bebber toont het geweld zoals het is, gruwelijk en zonder de uit Hollywood bekende franje of (erger nog) heroïek: de slachtoffers sterven zonder uitzondering een bijzonder ellendige en langzame dood…

De ‘Manson-ites’ tonen nu hun ware aard: waanzinnige sadisten, wier tomeloze razernij groeit met elke messteek. Indrukwekkend en qua intensiteit enigszins vergelijkbaar met de sequentie Home Invasion uit Henri, Portrait of a Serial Killer. Maar dan langduriger, harder en confronterender…

Na de titelrol resten gemengde gevoelens. Misschien waren de verwachtingen te hoog, Van Bebber heeft immers bijna anderhalf decennium aan de film kunnen sleutelen en de feedback van genre-festivals was veelbelovend. Het uiteindelijke resultaat is echter te veel een (uit de hand gelopen) persoonlijk project en te experimenteel.

B-movie, Underground & Trash

2009-08-14T10:23:00.004+02:00

Van 9 t/m 13 september is het vijf dagen lang genieten van bijzondere cinema tijdens de vierde editie van het internationale BUT Film Festival in Breda. Films waarvan je niet eens wist dat je ze moest zien worden getoond op het witte doek tijdens een festival dat je meesleurt naar een andere kant van film. Cultregisseur John Waters (VS), beter bekend als de King of Trash, is de hoofdgast van BUT 2009.

Waters staat bekend om zijn gebruik van camp en shockerende scènes. Hij begon in de jaren ´70 met het regisseren van low-budget producties, waarin het de transseksueel Divine een markante hoofdrol had. Vandaag de dag maakt Waters nog steeds films, onder andere met grote sterren als Johnny Depp en John Travolta. Deze films lijken te grenzen aan zogenaamde mainstream Hollywood-producties, maar schijn bedriegt. Ze staan er mijlenver vandaan.
Tijdens het festival zullen klassiekers van John Waters worden vertoond, waaronder Polyester (1981), Desperate Living (1977) en de originele versie van Hairspray uit 1988.

Voor de fans van horror en underground is The Tourist van Iskanov een aanrader. De uit Rusland afkomstige regisseur zal op BUT 2009 aanwezig zijn alwaar The Tourist haar wereldpremière beleeft.

Het festival wordt geopend op 09-09-09 met een pikante film uit het B-movie genre, Modern love is automatic (2008) van regisseur Zach Clark (VS).

Wanneer er bij deze bovenstaande namen geen belletje gaat rinkelen, is het omdat je op dit festival alles kan verwachten behalve gewone films. BUT staat namelijk voor B-movie, Underground en Trash. B-films zijn met een klein budget gemaakte films, films die niet onder een grote productie-studio vallen. Underground-films zijn films die de grenzen van het toelaatbare opzoeken. Ze bevatten vaak expliciete beelden. Trash-films zijn over-de-top films qua inhoud en beeldmateriaal. Een interessante selectie aan films waar de liefhebber van zal genieten en de rest door wordt verrast.

Naast films biedt BUT ook performances, lezingen, workshops en kunst. Waaronder een Monsterexpositie met werk van de Nederlandse Undergroundfilmer en kunstenaar Jaap de Vries. Dit allemaal op een locatie, die qua sfeer en setting goed aansluit op de festiviteiten, maakt van BUT 2009 een compleet evenement.

De locatie van BUT 2009 is het Electrongebouw aan de Belcrumweg nr. 19 in Breda, een goed bereikbare locatie op een steenworp van het centrum en het NS station. Informatie over programmering en achtergrond is te vinden op www.butff.nl

Na het BUT Film Festival zal John Waters op zondag 13 september ook een bezoek brengen aan Melkweg Cinema in Amsterdam. Daar zal hij zijn krankzinnige komedie Polyester inleiden en zal vervolgens zijn legendarische Pink Flamingo's te zien zijn.

TV: Escape from New York

2009-08-13T09:48:00.002+02:00

Vanavond 22:30, RTL7

The Beyond

2009-08-09T11:03:00.002+02:00

Louisiana, 1927. Tijdens een nachtelijk onweer is een grote groep mensen is op weg naar het plaatselijke hotel. Zij houden de schilder die daar woont, een zekere Schweik, verantwoordelijk voor van alles en nogwat en dankzij hem zou er zelfs een eeuwige vloek op de stad en het hotel rusten. Met behulp van zware, ijzeren kettingen wordt Schweik op brute wijze afgeranseld (zie ook Don’t torture a Duckling), aan de muur gespijkerd en overgoten met ongebluste kalk…

1981. Na diverse mislukte carrières in New York heeft Liza Merril eindelijk misschien wat geluk, zij erft een oud, vervallen hotel in Louisiana! Het gebouw moet eerst wel nodig opgeknapt worden, zo staan de kelders vol met water en da’s altijd lastig. Joe de Loodgieter wordt ingehuurd om dat karweitje te klaren, maar hij stuit bij zijn hak- en breekwerk op veel meer dan hem lief is… Waar komt al die pech vandaan, vraagt Liza zich terecht af. Om het mysterie te ontrafelen krijgt Liza hulp van dokter John McCabe die werkt in het plaatselijke ziekenhuis. Daar deinst men er trouwens niet voor terug bijna vergane lijken aan de hersenscan-apparatuur te leggen. Het zekere voor het onzekere zullen we maar zeggen.

Deze klassieker van Fulci is net als de overige gothic horrorfilms uit zijn creatieve bloeiperiode (City of the Living Dead en House by the Cemetary) gebaseerd op enkele elementen uit H.P. Lovecraft verhalen. Centraal staat een mysterieuze toegangspoort tot een duistere en onheilspellende onderwereld, het domein van de levende doden, de Hel. De kelder van het hotel bevat zo’n doorgang en dankzij het hardhandige loodgieterswerk van Joe zal deze geopend worden… Daar waar het thematisch vergelijkbare City of the Living Dead nog te wensen overliet en beschouwd kan worden als generale repetitie, is The Beyond één van de zeldzame projecten van Fulci waarin alles lijkt te kloppen. De film vertoont opmerkelijke inconsistenties in de tijdlijn en voor wat betreft locaties maar deze ongerijmdheden werken in The Beyond juist atmosfeer-verhogend en versterken bij de kijker het gevoel een angstaanjagende nachtmerrie binnengezogen te worden.

Dat de wetten van elementaire logica voortdurend worden genegeerd maakt de illusie een naargeestig droomlandschap te betreden vervolgens compleet. Een en ander betekent wel dat de kijker verwachtingen ten opzichte kwaliteit van verhaalstructuur en dialogen overboord moet zetten om vervolgens onbevangen Fulci’s inferno te absorberen.

Naast de bovennatuurlijke sfeer is The Beyond uiteraard rijk aan het van Fulci bekende, harde en compromisloze geweld. De special effects zijn, alhoewel grotendeels uitstekend van kwaliteit, hier en daar helaas wel wat nep, iets dat zeker de doorgewinterde horrorfanaat zal opvallen. Echt bont maakt Fulci het bij een minutenlange sequentie waarin een man in een bibliotheek van een ladder valt, verlamd raakt en aangevallen wordt door tientallen spinnen. De beestjes bewegen zich piepend en krakend voort en eten vervolgens al smakkend het gezicht van de man op. De overige gruwelijkheden worden beter in beeld gebracht, met behulp van snelle montage waardoor de impact oneindig veel groter is. Vooral het explosieve lot van Jill, het creepy meisje met de vlechtjes, is een voorbeeld van perfecte timing en montage en waarschijnlijk het special effects hoogtepunt van de film.

De oogbol fetisj van regisseur Fulci is legendarisch en ook in The Beyond stelt hij wat dat betreft niet teleur. Met behulp van langdurige close-ups van de ogen, de spiegels van de ziel, richt Fulci zijn camera op de toegangspoorten tot het onderbewuste, de bron van waaruit volgens hem alle angsten zouden ontspringen. Hier wordt het belang van de ogen nog eens onderstreept door de fysieke verandering die slachtoffers ondergaan wanneer zij, al dan niet gedwongen, de grenzen van de stoffelijke, werkelijke wereld overschrijden en hetgeen daarachter ligt binnentreden. En net als in Zombi 2 zijn de kostbare oogbollen het uiterst kwetsbare doelwit van enkele gerichte, vernietigende aanvallen; door Fulci op bijna perverse wijze gedetailleerd in beeld gebracht.

Toevalstreffer of meesterwerk? Het is waarschijnlijk het hoogtepunt uit Fulci’s carriere, een krachtige horrorfilm waar de diverse in zijn oeuvre terugkerende elementen elkaar in een afgewogen mix op verrassende wijze aanvullen en versterken.

Magazine: Rue Morgue

2009-08-02T10:06:00.006+02:00

Horror magazines: voor de liefhebber is er keuze genoeg, van standaard en commercieel verantwoord (en dus weinig verrassend) tot aan de wat meer exotische uitgaven en hobby projecten, die helaas vaak na een paar nummers al weer van de aardbodem verdwenen zijn. Het Canadese Rue Morgue bestaat inmiddels 12 jaar en is wat mij betreft een niet te missen tijdschrift. Focus: Horror in Culture and Entertainment. Een zeer breed aandachtsveld, en een ambitieuze missie, maar RM maakt het maandelijks waar. Uiteraard is er aandacht voor film (van mainstream tot obscuur) maar alle andere uitingsvormen -boek, comic, game, internet, muziek en kunst- komen eveneens aan bod. Enthousiaste en deskundige medewerkers maken het plaatje compleet. Je kunt het blad kopen via de site van RM zelf of bij de Nederlandse webwinkel OMG Entertainment.

TV: Dood Eind

2009-08-01T11:35:00.002+02:00

Vanavond RTL5, 22:00

Genre: Mondo

2009-07-30T10:01:00.005+02:00

Het is de realiteit! Met dat slappe excuus bombardeert het Mondo subgenre, dat zijn oorsprong heeft in Italië (Mondo Cane, 1962), de kijker met de meest ranzige en onsmakelijke beelden uit de geschiedenis van het bewegende beeld.

In de wondere wereld van Mondo reizen wij naar de verre onbedorven jungle, meestal in Afrika maar soms ook richting afgelegen Aziatische oorden, om daar eens in de keuken te kijken bij de nog resterende onbeschaafden en andere opmerkelijke wereldburgers.
In eerste instantie voornamelijk (maar niet uitsluitend) gericht op naakt en seksueel gedrag, al dan niet afwijkend van de toendertijd heersende normen en waarden. Destijds taboe namelijk en wat verboden is, is lekker, en verkoopt dus.

Zo kunnen we 'genieten' van de oerwoudbewoner die best wil laten zien hoe hij op geheel eigen wijze zijn avondeten bij elkaar jaagt of zich te buiten gaat aan bizarre vruchtbaarheids– danwel begrafenisrituelen. Geen verhaal of plot, pure op sensatie gerichte exploitatie, voer voor nieuwsgierige en liefst enigszins geperverteerde geesten. Klinkt bekend? Klopt.

De nog niet uitgeraasde reality hausse is natuurlijk slechts mondo in een modern jasje.Mondo leidde toen tot voor de hand liggende maar ongefundeerde en naar racisme neigende observaties, welke door veel makers van dit soort films met nauwelijks onderdrukte gretigheid werden gemaakt. Als -uitermate knullige- tegenreactie wordt in enkele kannibalen-films de kwestie ‘wie zijn er nu echt onbeschaafd’ opgeworpen. Simpelweg uitgewerkt door Westerse expeditieleden nog stuitender te keer te laten gaan dan de locals.

Terwijl hypocriete regisseurs zich op deze manier afzetten tegen de mondo werkwijze is overduidelijk dat de wortels van het kannibalen subgenre te vinden zijn in, jawel Mondo natuurlijk…In feite bieden de bekende kannibalen shockers niet meer dan een clichématige mondo exercitie, opgeleukt met iets wat moet doorgaan voor een plot. “Het is de realiteit”. Niet alleen een slap excuus, ook nog eens onwaar: de zogenaamde authentieke beelden blijken vaak in scène gezet. Weliswaar in veel gevallen gebaseerd op werkelijke gebeurtenissen maar qua uitvoering dus niet meer dan een weinig spontane herhaling van zetten of een verzameling special effects.

Het op sluwe wijze vermengen van feit en fictie is een van de verraderlijke kenmerken van het genre, een kunst die tot op zodanige hoogte is ontwikkeld dat het geheel de schijn krijgt van onversneden realiteit. Een van de methoden die de Mondo regisseurs gebruiken om de kijker van die authenticiteit te overtuigen is het tonen van daadwerkelijk misbruik van dieren.

In vrijwel alle Mondo films is het vaste prik: een aantal dieren zal in beeld een (langzame) dood sterven, meestal als onderdeel van een of ander ritueel. En laat de Mondo filmcrew nu net toevallig op die plek aanwezig zijn om het eeuwenoude gebruik op celluloid vast te leggen! Africa Addio van Jacopetti en Prosperi, de grondleggers van het genre, gaat daarbij waarschijnlijk het verst. Beide filmmakers zijn meermaals beschuldigd van het beïnvloeden van gebeurtenissen met als doel zo krachtig mogelijk materiaal te verkrijgen, onder andere gedurende een op stapel staande executie van Congolese rebellen (bron: Killing for Culture).

Naast pure nep en in scène gezette, zogenaamd spontane ‘culturele uitingen’ bevatten de Mondo films ook authentiek materiaal. Vaak betreft het dan beelden gemaakt door nieuwszenders waarbij het verschil met het 8-uur-Journaal is dat er veel meer in detail wordt getreden.
Een voorbeeld is de bekende executie van een Vietcong gevangene (naar verluidt een ‘cop-killer’) door Nguyen Ngoc Loan, generaal en hoofd van Zuid Vietnamese politie. De geknevelde man wordt midden op straat voor het oog van diverse journalisten en op scherp staande camera’s door zijn hoofd geschoten. Dat moment ligt vast op een wereldberoemde foto, en ook de bewegende beelden zijn tot op zekere hoogte in journaals te zien geweest.

In het Mondo universum gaat dit niet ver genoeg, en liefhebbers van dit soort taferelen kunnen desgewenst minutenlang beeldmateriaal bekijken waarop het slachtoffer na de kogelinslag leegbloedt.De ontwikkeling stond sinds Mondo Cane uit de jaren 60 niet bepaald stil. Taboes bestaan niet of nauwelijks en je kunt desgewenst kijken naar zelfmoorden (o.a. R. Budd Dwyer die tijdens een persconferentie een 357 Magnum revolver tegen zijn hoofd zet en de trekker overhaalt), crematies, ongelukken, sex operaties enzovoort. Voor hen die niet genoeg kunnen krijgen van dit soort beelden is het Internet natuurlijk niet minder dan een geschenk uit de hemel: sites die zich specialiseren in het verzamelen van Mondo-achtige scenes zijn niet te tellen.

Er is blijkbaar een markt voor.

Wanneer we, uitgaande van het basis-ingrediënt van Mondo (het doden van dieren ter entertainment) nog een stapje verder gaan komen we uit bij een van de meest mysterieuze subgenre’s: snuff dus. Het lijkt het onvermijdelijke eindpunt van de in gang gezette ontwikkelingen maar is naar alle waarschijnlijkheid nog steeds slechts een mythe. De film waarmee het allemaal begon, Snuff, was in eerste instantie niet meer dan een derderangs horrorfilm die insprong op de moordpartijen van Charles Manson en bekend onder de naam Slaughter.

Een slimme producent veranderde de titel, plakte wat extra scènes aan het einde van de film (de zogenaamde authentieke moord) en zorgde dat het geruchtencircuit ging draaien. “Gemaakt in Zuid-Amerika, waar een mensenleven goedkoop is”. Niet lang erna had hij alle gratis publiciteit die hij zocht en meer. Een commercieel succes? Jazeker. Snuff? Dat natuurlijk niet: de moordscène die Snuff afsluit zal vandaag de dag niemand meer zal kunnen overtuigen.Maar de overduidelijke en dubieuze aantrekkingskracht van een dergelijke claim (authentieke moord) was aangetoond en de term snuff zou als gevolg op blijven duiken.

Behalve voor commerciële doeleinden wordt snuff -en meer in het algemeen: geweld in films, boeken of games- vooral ter sprake gebracht om een angst- en onrustgevoel op te roepen en het gegenereerde onbehagen vervolgens in te zetten bij het verwezenlijken van de eigen agenda. Zo spekken religieuze organisaties de bankrekening op kosten van goedgelovige zielen en strijden conservatieven voor niets minder dan censuur...

Genre: Splatter

2009-07-23T11:22:00.002+02:00

Het splatter subgenre dat helaas een zachte dood lijkt te zijn gestorven, gaat qua geweld, rondspuitend bloed en uitpuilende ingewanden zover over de top dat het voor ingewijden humoristisch wordt. Vandaag de dag is het vanzelfsprekend dat horrorfilms de bloederige en vaak onsmakelijke resultaten van geweld in al hun smerigheid tonen, maar ooit was dat ongebruikelijk en beperkte de make-up afdeling zich tot het aanbrengen van hier en daar een rood stipje.

Herschell Gordon Lewis was degene die ruim 40 jaar geleden deze politiek correcte kuisheid hardhandig de nek omdraaide en de wereld Blood Feast (1963) schonk, algemeen beschouwd als de eerste splatterfilm. Amateuristisch en ondermaats zijn vriendelijke omschrijvingen voor dit povere werkje maar desalniettemin werd Blood Feast een enorm financieel succes. En dat laatste betekende uiteraard onvermijdelijk dat meer regisseurs zijn voorbeeld zouden volgen. Zelf leverde Lewis eveneens nog een aantal splatterfilms af, onder andere Two Thousand Maniacs! (1964) en The Gore-Gore Girls (1972).

Na het taboe-doorbrekende werk van Herschell Gordon Lewis is het tonen van bloederige toestanden inmiddels dus normaal en misschien zelfs vereist binnen het horrorgenre. Het is juist daarom lastig films aan te wijzen die in de splatter-niche geplaatst moeten worden, des te meer aangezien precies omschreven, eenduidige criteria ontbreken. Misschien is het daarom beter te spreken van een extra kenmerk in plaats van volwaardig (sub)-genre, een label dat gebruikt kan worden naast de indeling in een bepaalde hoofdstroming. Een slasher, zombiefilm of om het even wat voor type film kan zodoende het keurmerk ‘splatter’ verdienen indien de makers flink uitpakken qua rondvliegende lichaamsdelen en bloedfonteinen.

Films:

Blood Feast (1963)
Two Thousand Maniacs (1964)
The Gore-Gore Girls (1972)
Bad Taste (1987)
Street Trash (1987)
Violent Shit (1987)
The Story of Ricky (1991)
Braindead (1992)